เพราะสิ่งที่น่าสนใจกว่าคำถามที่ว่า เราควรจัดการกับกลุ่มคนเหล่านี้อย่างไร คือเราจะจัดการกับสังคมของเราอย่างไรต่างหาก
บทความที่เผยแพร่บนเว็บไซต์นี้ได้ปรับแก้เฉพาะการสะกดคำ ไวยากรณ์ และการวรรคตอน ตลอดจนลบข้อความที่ซ้ำกันออกเท่านั้น ไม่ได้ปรับแก้เนื้อหาและใจความของบทความดั้งเดิมแต่อย่างใด
หากนึกถึงเด็กแว้น-สก๊อย เรามักนึกถึงอะไรกัน?
เสียงเครื่องยนต์ที่ดังแสบแก้วหูในตอนกลางคืน? ท่าขี่มอเตอร์ไซค์ที่นอนขนานพื้นโลก? การปิดถนนในตอนกลางคืนเพื่อประลองความเร็ว? แผลเป็นที่ข้างขาอันเปรียบเสมือนเครื่องยืนยันความเป็นนักรบแห่งท้องถนน? แฟชั่นที่แหวกแนวอย่างเสื้อลายไฟ? ภาษาที่เป็นเอกลักษณ์ รูปแบบการสะกดคำที่อ่านออกได้ยาก? จังหวะดนตรีตื๊ดๆ? ยาเสพติด? ฯลฯ
ทุกสังคมล้วนมีอัตลักษณ์เป็นของตนเอง เช่นเดียวกันกับสังคมของเด็กแว้นที่มีการสร้างอัตลักษณ์ของกลุ่มตนเองขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นการแต่งกาย ภาษาที่ใช้ในโลกอินเทอร์เน็ต แนวเพลง หรือแม้กระทั่งไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิต
หากมองในแง่พื้นที่ทางสังคม เรามักจะเห็นว่าเด็กแว้นนั้นกลายเป็นกลุ่มคนที่ถูกผลักออกจากพื้นที่หลักของสังคม กลายเป็นคนชายขอบในสังคมไปในที่สุด และถึงแม้ว่ากลุ่มคนเหล่านี้จะต้องการการยอมรับจากสังคมมากเท่าไหร่ แต่ดูเหมือนว่าสังคมก็ไม่ได้ให้การยอมรับในตัวตนของพวกเขามากนัก
เรามักจะได้เห็นข่าวในด้านที่ไม่ค่อยจะดีของกลุ่มเด็กแว้นเหล่านี้อยู่ตลอด มากไปกว่านั้น บางคนอาจเคยประสบพบเจอปัญหาเหล่านี้เองกับตัว จากภาพลักษณ์ของเด็กแว้นที่เราทั้งได้เห็นจากสื่อและจากประสบการณ์ของแต่ละคนได้นำไปสู่มุมมองและทัศนคติต่อกลุ่มคนเหล่านี้ในแง่ลบ บ้างก็ว่า
เด็กแว้นเป็นปัญหาสังคม สร้างความวุ่นวายไปเรื่อย
เด็กแว้นควรหมดไปจากสังคมไทยเสียที
เด็กแว้น #%#$@$#%^# ฯลฯ
หากมองกลับกัน เด็กแว้นก็คงอยากจะตอบกลับกลุ่มคนเหล่านี้ด้วยเนื้อเพลงของคุณเจินเจินที่ว่า "เป็นฉันมันผิดตรงไหน" และอีกหลายความคิดเห็น อย่างเช่น
พวกเราแค่อยากมีพื้นที่ในการแสดงออก
พวกเราไม่ได้ฆ่าใครตายสักหน่อย
ถนนก็เป็นของเราเหมือนกัน ถ้าไม่ให้เราขี่บนถนน แล้วจะให้เราไปขี่ที่ไหน? ฯลฯ
ในที่นี้ ผู้เขียนมิได้มีเจตนากล่าวว่าการมีอคติต่อเด็กแว้นนั้นเป็นเรื่องผิดหรือการที่เด็กเหล่านี้สร้างความวุ่นวายเป็นสิ่งที่ถูกต้อง หากเพียงต้องการให้ผู้อ่านได้มองปัญหาในอีกมุมมองหนึ่ง
ความคิดเห็นเกี่ยวกับประเด็นดังกล่าวทั้งในโลกออนไลน์และโลกความจริงที่ว่า "เราควรกำจัดเด็กแว้นให้หมดไปจากสังคมไทยเสียที" ทำให้เกิดการถกเถียงมากมายในสังคมถึงวิธีการจัดการกับปัญหาเด็กแว้น นอกเหนือจากการผลักไสกลุ่มคนเหล่านี้ออกไปจากสังคมเพื่อไม่ให้มีที่ยืนในสังคมแล้วนั้น หากมองในอีกมุมหนึ่ง เด็กแว้นเหล่านี้ก็คือผลผลิตที่เกิดจากสังคมของเรามิใช่หรือ? และการที่เกิดปัญหาเด็กแว้นนั้น นอกจากที่เราจะชี้ชัดว่าคนผิดคือเหล่าเด็กแว้น เราได้มองสาเหตุอย่างรอบด้านแล้วหรือยัง? อย่างเช่น ปัจจัยด้านความเหลื่อมล้ำภายในสังคม การศึกษา โอกาสในการเข้าถึงทรัพยากร ฯลฯ ปัจจัยเหล่านี้หรือเปล่าที่เป็นตัวผลักดันให้เด็กแว้นมีพฤติกรรมดังกล่าว และถึงแม้ว่าเด็กแว้นจะแว้น เราก็ควรจะมีมาตรฐานในการจัดการปัญหานี้มากกว่าการผลักไสพวกเขาหรือเปล่า?
วลีที่ว่า "ปลูกอะไรก็จะได้อย่างนั้น" หากจะยกมาใช้ในบริบทนี้ก็คงจะไม่ผิด และจากประเด็นดังกล่าว ผู้เขียนคิดว่า เราควรที่จะหันกลับมามองปัญหาและตั้งคำถามกับตัวเองอีกครั้งหนึ่ง
เพราะสิ่งที่น่าสนใจกว่าคำถามที่ว่า เราควรจัดการกับกลุ่มคนเหล่านี้อย่างไร คือเราจะจัดการกับสังคมของเราอย่างไรต่างหาก